| |
Lied 420 |
| Vers 1: | Daar zit een man, hij kan niet zien,
hij zit maar aan de kant.
Hij roept tot men uit medelij
wat geld geeft in zijn hand.
|
| Vers 2: | Hij hoort wel stemmen om zich heen
maar hij ziet geen gezicht.
Hij heeft nog nooit de zon gezien,
nog nooit een streepje licht.
|
| Vers 3: | Er komt een man die stil blijft staan,
hij heeft geen geld, geen goud,
maar strijkt zijn ogen in met slijk
en dat wordt zijn behoud!
|
| Vers 4: | Ik zie het licht, ik zie het licht,
mijn leven is gered!
En wil je weten wie dat deed?
De man van Nazareth!
|
| |
|
Lied 421 |
| Vers 1: | Er was er eens een jongeman,
heel rijk en heel voornaam.
En op een dag is hij gewoon
naar Jezus toegegaan.
|
| Vers 2: | Ach goede meester, zeg mij toch
hoe ik leven moet?
Ik heb al wat mijn hart begeert
maar leef ik zo wel goed?
|
| Vers 3: | Waarom noem je mij goed, je weet
alleen maar God is goed.
Houd zijn geboden alle tien,
dan leef je zoals het moet.
|
| Vers 4: | Dat doe ik, wat ontbreekt mij nog?
Je bent gewoon te rijk!
geef alles weg, ga met mij mee
op weg naar het koninkrijk.
|
| Vers 5: | Ik kan het niet, ik kan het niet,
u vraagt teveel van mij.
Hij keert zich om en gaat naar huis,
wel rijk maar toch niet blij.
|
| Vers 6: | Is er geen hoop geen uitzicht meer
dat hij behouden wordt?
Misschien is ons geloof te klein.
maar alles kan bij God!
|
| |
|
